1897’de Theodur Hertzel başkanlığında toplanan Siyonizm Kongresinin ilk kararı şudur: “Türk (Osmanlı) İmparatorluğunu parçalamadıkça Filistin’i elde etmek, İsrail devletini kurmak mümkün değildir. Her çareye başvurularak Osmanlı Devleti yıkılmalı, Türk Bayrağı Filistin’den indirilmeli, Türk askeri Filistin’den çıkmalıdır.” Meşhur Yahudi casusu Suzi Liberman’ın “Hatıra Defteri” isimli kitabında “1897 Siyonizm Kongresinde alınan kararları tatbik etmek için şu işler yapılmıştır:
1) Sultan Abdülhamid Han aleyhine, bir yığın yalan iftira uyduruldu.
2) Avrupa’ya kaçan Jön Türklere maaş bağlandı. (Bugün de Türkiye’den kaçan komünist, anarşist ve bölücüleri Avrupa ülkeleri ve bilhassa Kiliseler Birliği himaye etmekte ve para vermektedir). Jön Türkler Osmanlı Devletinin yıkılışında kullanıldı.
3) 31 Mart Vak’ası İngilizler tarafından tertip edildi.
4) Türk Gençleri alkol, uyuşturucu, moda, fuhuş ve İslam dışı akımlara teşvik edildi.
5) Gençlerin milli ve manevi değerleri imha edilirken, tarih ve mazi düşmanlığı aşılandı
6) Başta yabancı okullar olmak üzere, okullarda kültür emperyalizmi tatbik edildi
7) Azınlık ve etnik gruplar, Osmanlıya karşı kışkırtıldı.
8) İngiltere’nin telkini ile din okullarında okuyanlar fen bilgilerinden ve mülki okullarda okuyanlar da din bilgilerinden mahrum edilerek birbirine düşürüldüler.
9) İttihat ve Terakki Fırkası vasıtasıyla, devletin en önemli noktaları işgal edildi.
10) Osmanlı Devleti, Birinci Dünya Savaşına emr-i vaki ile sokuldu.
11) Filistin ve Sina Cephelerinde çarpışan Türk ordusu aleyhine, kitle halinde casusluk yapıldı.”
İngiliz Yahudisi Dennis Hannau Alder Smith, “British Truth” isimli eserinde; “Osmanlı Devleti, emr-i vakilerle Yahudi Devleti kurutması için savaşa sokuldu. Osmanlı İmparatorluğu, Birinci Dünya Harbi sonrası parçalandı ve yahudilerin günün birinde o topraklarda devlet kurmaları böylece gerçekleşmiş oldu. Osmanlı Devletinin parçalanması yahudiler için temel hedefti. Bunu gerçekleştirmek için, casusluk ve hıyanet metodlarının her türlüsüne başvuruldu.” Talat Paşa yahudi değildi ama ilk tahsilini yahudi mektebinde yapmıştır. 1909’da Osmanlı Hükümetinde, 3 dönme (yahudi asıllı) bakan vardı. Bunların teklifi ile azınlıkların toprak satın alması için kanun çıkartıldı. Sultana ait Filistin toprakları, satılmaya başladı. Birinci Dünya Savaşından önce İngiltere ve Fransa Yahudilere, “Osmanlı Devleti yıkılacak ve Filistin’de yahudi devleti kurulacak” şeklinde garanti verdi. İngiltere ve Fransa, 1916’da gizli “sıykes pizot” anlaşmasına, göre;
1) Irak ve Şark-ül Ürdünü İngiltere’ye bıraktılar,
2) Suriye – Lübnan, Fransa’ya bırakılacak,
3) Filistin’de evvela beynelmilel bir idare kurulacak. Yahudilerin hazırlıkları gizlenecek. Bilahare yahudi devleti kurulacak
4) Hayfa İngiltere’ye, İskenderun Fransa’ya ait serbest liman olarak kalacak.
2 Kasım 1917’de, İngiliz bakanlarından Lord Belfour bir beyanname neşretti. Bu beyanname ile, yahudi devletinin kuruluşu vaad edildi. “Kralın Hükümeti, Filistin’de yahudilere milli bir vatan tesisine muhakkak nazarıyla bakıyor. Bu gayenin tahakkuku için büyük gayret harcayacaktır. Osmanlı Devleti Ortadoğuda yenilince yahudiler, Belfour Beyannamesine dayanarak hemen “siyon ordusu” kurdular. 11 Aralık 1917’de İngiliz kuvvetleri komutanı General Alenbey ve beraberinde Siyon Ordusu Kudüs’e girdiğinde, Filistinli Araplar çiçek, davul ve zurnalarla karşıladılar. 1920’de “Sanremo Toplantısı”nda İngiltere, Fransa ve İtalya; Filistin, Suriye, Lübnan ve Irak’ın İngiltere ve Fransa arasında taksimi, manda idaresi kurulması ve en kısa zamanda da Filistin’de yahudi devleti kurulmasına karar verildi.
1) Yahudi göçü teşvik edildi
2) Yahudlierin silah taşımalarına müsaade edildi.
3) Yahudilerin toprak sahibi olmaları teşvik edildi. Gafil Filistinli Araplar, yüksek fiyatla topraklarını yahudilere sattı. Bu toprakların yüzde 80’i, yahudilerin oldu.
4) Yahudiler, kültür teşkilatları maskesiyle yahudi devletinin temelini atmaya başladılar.
5) İngilizler tarafından 30-Haziran 1920’de başkomiser tayin edilen Herbert Samuel, Yahudi devleti için bütün gayretiyle çalıştı.
6) 8-24 Temmuz 1922’de Londra’da toplanan İngiltere, Fransa ve İtalya, yahudi devletinin kurulması için hazırlıkları tespit ettiler. (1922-1990) arası hadiseler ayrıca değerlendirilecektir.